Η σκηνή

Ιδού πως περιγράφει τη σκηνή ο παλιός άξιος καραγκιοζοπαίχτης Χρήστος Χαρίδημος: <<Τα χρόνια εκείνα η σκηνή του Καραγκιόζη αποτελείτο από τέσσερα καντρόνια των τριάμισυ μέτρων, τις οποίες καρφώναμε τη μια στην μέση, την άλλη επάνω, κατόπιν καρφώναμε το πανί. Καθαρή η οθόνη ήτο ύψος 75 πόντοι και μάκρος 4 μέτρα. Καλύπταμε το κάτω μέρος με κάμποτ, στο οποίο εξωγράφιζα διάφορες σκηνές από τον Καραγκιόζη. Τα πλάγια τα σκεπάζαμε με δυο κουίντες. Στο επάνω μέρος έβαζα κάμπτο ''αέριο'', στο οποίο είχα γράψει το όνομα μου. Μέσα στη σκηνή εβάζαμε τραπέζια ή μαδέρια, για να είμαστε πιο ψηλά από τους θεατές. Επάνω στην τάβλα εβάζαμε 8 λυχνάρια, για να φωτίζετε το πανί. Μετά ανακαλύψαμε το γκάζι. Όταν δεν βρίσκαμε γκάζι, είχαμε την ασετιλίνη. [...] Σήμερα η σκηνή είναι από 5 έως 6 μέτρα και το ύψος 1,50 έως 1,70 και φωτίζετε από ηλεκτρικό ρεύμα από 15 έως 18 λαμπτήρες των 100 κηρίων.>>

Το 1927, ο θεσσαλονικιός καραγκιοζοπαίχτης Χαρίλαος Πετρόπουλος εφεύρε τις επάλληλες οθόνες για την αυτόματη αλλαγή των σκηνικών. Με τον κατάλληλο μηχανισμό (λούκια, ράουλα, φουρκέτες), ανέβαινε το ένα τελάρο και αυτομάτως, κατέβαινε το άλλο. Έτσι, αποφευγόνταν οι αναγκαστικές διακοπές και τα πολλά διαλείμματα.


Για το σκελετό μιας κινητής σκηνής χρειάζονται: δυο κομμάτια <<ντέξιον>> 1,20 μ., άλλα έξι του ενός μέτρου και τρεις τάβλες τρίμετρες.

Κρατάμε όρθια τα δυο μεγάλα κομμάτια και προσαρμόζουμε οριζόντια τις δυο τάβλες την κάτψ στα 70 εκ. και την επάνω στο 1,90 μ.Έτσι, έχουμε κιόλας μια σκηνή μήκους τριών μέτρων χωρισμένη σε τρία τμήματα: στην ποδιά, κάτω (3 μ. Χ 70 εκ.), στον μπερντέ μέση (3 Χ 1,20 μ.) , και στο αέριο, επάνω (3 μ. Χ 30 εκ.).

Πως θα σταθεί όρθια; Τοποθετούμε στο δάπεδο για <<πέδιλο>> ένα κομμάτι του μέτρου και στη μέση του βιδώνουμε (με <<πεταλούδες>>) το κάθετο. Παίρνουμε άλλο κομμάτι του μέτρου: την μιαν άκρη του τη βιδώνουμε στο κάθετο (σχηματίζοντας τρίγωνο) και σε τέτοιο ύψος, ώστε η σκηνή να έχει μια κλίση προς τα έξω (αυτό διευκολύνει το παίξιμο της φιγούρας στο πανί). Το ίδιο κάνουμε και με το άλλο κάθετο.

Για τον μπερντέ θα χρειαστεί λευκό πανί διαστάσεων 3,50 Χ 1,60 μ. Πώς θα τοποθετηθεί; Στα δυο κάθετα <<ντέξιον>> και στο διάστημα που αντιστοιχεί στον μπερντέ (δηλαδή από την μια τάβλα έως την άλλη), έχουμε βιδώσει εσωτερικά και από ένα καδρόνι 5 Χ 5 εκ. Αυτά τα δυο κάθετα καδρονάκια μαζί με τις δυο τάβλες θ'αποτελέσουν το τελάρο, πάνω στο οποίο θα καρφωθεί στο πανί. Η διαδικασία είναι η εξής: ρίχνουμε το πανί φροντίζοντας να εξέχει γύρω γύρω ώστε τυλίγοντας το τελάρο να πιαστεί με πινέζες από μέσα. Πάντα το πιάνουμε στη μέση και κατόπιν, τεντώνοντας όσο παίρνει λοξώς αριστερά και λοξώς δεξιά (για να μην έχει ζάρες), το καρφώνουμε σε όλο το μήκος. Το ίδιο κάνουμε και με την απέναντι πλευρά. Τέλος καρφώνουμε στην κάτω τάβλα, από την εξωτερική πλευρά και δυο χιλιοστά χαμηλότερα από το χείλος της, ένα πηχάκι τρίμετρο (αυτό θα καλύψει τα κενά ανάμεσα στις πινέζες, ώστε οι φιγούρες να πατάνε καλά).

Η ποδιά εξυπηρετεί πρακτικούς και αισθητικούς σκοπούς: από τη μία, δεν φαίνονται οι καραγκιοζοπαίχτες και από την άλλη, μπορεί να ζωγραφιστεί ωραία με θέματα παρμένα από τον Καραγκιόζη, συνήθως ζωγραφίζετε ο Μεγαλέξανδρος και το φίδι. Ένα φτηνό πανί βαμμένο με πλαστικό χρώμα (<<σπασμένο>> λευκό) είναι ό,τι πρέπει για φόντο. Άν θέλουμε ν'αποφύγουμε πινέζες, θηλυκόνουμε στην επάνω πλευρά ένα σχοινάκι 2,50 μ. και τοποθετούμε την ποδιά κρεμαστή.

Το αέριο μπαίνει για καθαρά αισθητικούς λόγους. Χρησιμοποιούμε το ίδιο πανί με αυτό της ποδιάς και το κάνουμε, αναγκαστικά κρεμαστό για να μην κάνει κοιλιά στη μέση της επάνω τάβλας βιδώνουμε ένα σανιδάκι 40 εκ.

Για τα πλαϊνά χρειάζετε καλό ύφασμα χρώματος μπλε ή σάπιου μήλου. Για να τα τοποθετήσουμε, χρησιμοποιούμε τα δυο κομμάτια <<ντέξιον>> του μέτρου, βιδώνοντας τα οριζόντια στο επάνω σημείο, ένα δεξιά κι ένα αριστερά. Επειδή, εκτός από το σχετικά βαρύ ύφασμα, θα κρεμάσουμε σ'αυτά και την μπαλαντέζα φωτισμού, τα στερεώνουμε στη γωνία.

Περνάμε τώρα μέσα στη σκηνή.

Για τον φωτισμό, θα χρειαστούμε δυο μπαλαντέζες από πέντε έως έξι λάμπες των 100 W η καθεμία. Την επάνω, όπως είπαμε, την κρεμάμε από τα οριζόντια πλαϊνά την κάτω την ακουμπάμε στη <<λυχναροθήκη>>. Το ρόλο της <<λυχναροθήκης>> θα τον παίξει η τρίμερη τάβλα, που θα την προσαρμόσουμε στην κάτω τάβλα του μπερντέ και στη μέση του ύψους της (τρεις θηλιές και τρία γαντζάκια λύνουν το πρόβλημα). Κάτω αντί για μπαλαντέζα, επάνω και κάτω, πρέπει να απέχουν από το πανί 20-25 πόντους. Τέλος, για τα διάφορα εφέ, χρησιμοποιούμε έγχρωμες λάμπες ή χρωματιστό χαρτί γκοφρέ.

Αυτή είναι η κλασική σκηνή που χρησιμοποιούν πολλοί σημερινοί καραγκιοζοπαίχτες....

 

Κεντρική Σελίδα κατασκευών


Copyright © 2003 by Τάσος Ανδριώτης - www.karagiozis.tk best view: 1024x768 Internet Explorer