Άλλα αντικείμενα και μέσα

(Ηχητικά και οπτικά εφέ)

 

Οι καραγκιοζοπαίχτες, για ν'αποδώσουν κάποιους ήχους ή να κάνουν πιο φαντασμαγορικές κάποιες σκηνές, επιστρατεύοντας την επινοητικότητά τους, αξιοποιούν τα πιο συνηθισμένα αντικείμενα καθημερινής χρήσεως, πετυχαίνοντας συχνά καταπληκτικά αποτελέσματα.

Ας δούμε τα σπουδαιότερα ηχητικά βοηθήματα.

α) Ο τενεκές

Ο τενεκές του λαδιού είναι εντελώς απαραίτητος. Χτυπώντας τον άδειο μ' ένα ξυλαράκι, ο καραγκιοζοπαίχτης αποδίδει τις τουφεκιές ή το χτύπημα με το ποτιστήρι, γεμίζοντάς τον με πρόκες, βίδες, γυαλιά, βότσαλα κλπ και κυλώντας τον στο πάτωμα, αποδίδει το κουτρουβάλημα του Καραγκιόζη από το σαράι ή τον σαματά στην αγορά, καθώς ο Καραγκιόζης, κυνηγημένος για κάποια μικροκλεψιά, τρέχει παρασέρνοντας βαρέλια, καφάσια κλπ.


β) Η σφαλιάρα ή χαστουκιέρα ή στράκα

Αποδίδει τις καρπαζιές και τις παντός είδους γροθοκλωτσοπατινάδες. Αποτελείται απο 5-6 χαρτόνια σε σχήμα ρακέτας, μήκους 30 εκ. και πλάτους 10 εκ. (η λαβή στενότερη), τυλιγμένα με πανί ή δέρμα κι ενωμένα - στη βάση τους μόνο - με κόπιτσα, μπορεί ν' αποτελείται επίσης και από δύο κομμάτια κόντρα πλακέ αναλόγου σχήματος με καρφωμένο ανάμεσά τους - μόνο στη χειρολαβή - ένα σανίδι πάχους ενός πόντου.


γ) Το καλάμι

Το καλάμι αποδίδει το μούγκρισμα του κατηραμένου όφεως ή περίεργους κι αφύσικους ήχους διαφόρων τεράτων, δράκων και πλασμάτων της φαντασίας. Είναι ένα καλάμι 20 εκ. κλεισμένο από το ένα άκρο με τσιγαρόχαρτο. Σε απόσταση 8 εκ. από το τσιγαρόχαρτο, ανοίγεται κατά μήκος μια τρύπα 3 Χ 1 εκ. Ο καραγκιοζοπαίχτης, παράγοντας με το στόμα σ' αυτή την τρύπα ένα βόμβο (όχι φυσώντας) , προκαλεί παλμικές κινήσεις στο τσιγαρόχαρτο, το οποίο αναπαράγει πολλαπλασιασμένον τον βόμβο. Το αποτέλεσμα είναι εντυπωσιακό.


δ) Τα οπτικά τεχνάσματα

Είναι πολύ εντυπωσιακά. Για να υποδηλώσουν π.χ. τον ουρανό ή τη θάλασσα οι καραγκιοζοπαίχτες στην οθόνη γαλάζιο χρώμα, όταν η σκηνή διαδραματιζόταν στη ζούγκλα, το φως γινόταν πράσινο, την ώρα της φονικής μάχης ή της μονομαχίας Μεγαλέξανδρου και φιδιού ή την ώρα που βγαίνει ο Σατανάς, ο μπερντές γινόταν κατακόκκινος. Πώς το πετύχαιναν αυτό; Απλούστατο: Ή με χρωματιστές λάμπες ή με χρωματιστό χαρτί γκοφρέ

Μπορούσαν επίσης οι καραγκιοζοπαίχτες ν' αποδώσουν το σελήνιακό ημίφως με χαρτόνι σε σχήμα χωνιού και στο πάνω μέρος τσιγαρόχαρτο και μία λάμπα από μεσα και για να χάνεται σιγά σιγά το φως του φεγγαριού το σκεπάζουν μ' ένα χαρτονάκι , τη βροχή με κομφετί, τον καπνό της καμινάδας ή της κόλασης ή τον Σταύρακα να καπνίζει, τον Αλή - Πασά με αργιλέ κλπ με καπνό τσιγάρου, την αιώρηση του απαγχονισμένου με ένα χαρτονάκι να το κουνάει πάνω κάτω ο καραγκιοζοπαίχτης, ώστε να κουνιέται η φιγούρα π.χ. στο έργο ''Ο Απαγχονισμός του Πατριάρχη'', την κατάρρευση οικοδομημάτων και γεφύρων με χαρτονένια σκηνικά φτιαγμένα σαν παζλ και πολλά άλλα.

Τέλος ένα καταπληκτικό τρικ στην παράσταση ''Η Σούβλισις του Αθανασίου Διάκου''. Με το που διατάζει ο Αγάς <<σουβλίστε τον!>>, η οθόνη βουλιάζει στο σκοτάδι και τοποθετείται πάνω στη λυχναροθήκη η σούβλα με το Διάκο. Αμέσως, κάτω από την περιστρεφόμενη σούβλα ανάβει η φωτιά και ο μάρτυρας καίγεται σιγά σιγά, ώσπου ν' απομείνει μόνο ο σκελετός του.

Πως πετυχαίνεται το θεαματικό αυτό εφέ; Η σούβλα και ο σκελετός είναι από λαμαρίνα ή φιγούρα είναι από πλαστικό μπλε (αυτό που χρησιμοποιούσαν παλία οι μαθητές, για να ντύνουν τα τετράδιά τους). Τα μακριά μαλιά κρέμονται. Κάτω από τη σούβλα, που δεν εφάπτεται στο πανί, τοποθετείτε ένα κεδαμίδι, όσπου ρίχνουν λίγο πετρέλαιο, το ίδιο κάνουν και στη φιγούρα του Διάκου. Με ένα σπίρτο ανάβει η φωτιά. Ένας <<προβολέας> από σαρδελοκούτι, κινούμενος πάνω κάτω, δημιουργεί την εντύπωση ότι η σούβλα περιστρέφεται. Φυσικά, όσο διαρκεί η σκηνή, δεν υπάρχει άλλος φωτισμός. Ο μαύρος καπνός από το πετρέλαιο που καίγετε προβάλλεται επίσης στην οθόνη. Το πλαστικό, καθώς καίγετε αργά, κόβετε σε μικρά κομμάτια, που πέφτουν στο κεραμίδι. Έτσι δημιουργείτε η ψευδαίσθηση πως πέφτουν κομμάτια καμένης σάρκας. Και για να ενισχυθεί η εντύπωση, ρίχνονται στα κάρβουνα ενός άλλου κεραμιδιού κομματάκια λίπους... Μόλις τελειώσει το κάψιμο του Διάκου, σβήνει ο προβολέας και η λαμαρινένια κατασκευή αντικαθίσταται από χαρτονένια, μοναχική φιγούρα επί σκηνής, όταν θα ξανανάψουν τα φώτα της. Κι ενώ η ορχήστρα παίζει το <<Μαύρη είν' η νύχτα στα βουνά>>, από ψηλά κατεβαίνει η Ελλάδα ή η Δόξα (σε μορφή αγγέλου) για να στεφανώσει τον ήρωα.

 

Κεντρική Σελίδα κατασκευών


Copyright © 2003 by Τάσος Ανδριώτης - www.karagiozis.tk best view: 1024x768 Internet Explorer